شب چو از راه رسد ، چشم چو تاریک شود          چشم دل را بگشا تا نفست نیک شود

کس مرنجـان به زبـانت که جهــان هیچ نباد          پلک بر هم نزدی مرگ تو نـــزدیک شود

وای بـر آن دل آشفـتـه کـــه در ایـن دنـیــــا           بـا سر سـوزن زر نیـز چو تـحریک شود

دست و پا می زند او تا که رسد بر شـهرت           مثـلا رتبــه یــک تــوی الـمـپـیـک شود

پیش آنکس که فزونی کندش مـال و منـال           خم شود ، گردن او نیز چه باریک شود

بـا پشیــزی کــه رسـد بـهــره به او از دنیا            دین خود را به فروش آرد و لاییک شود.