من بي خود و بي سبب به او مي خندم                  اندر  سحر و غروب و شب مي خندم

سوژه  كه  اگر جلو  رود  حرفي  نيست                  من پشت سرش و در عقب مي خندم

هر   بار   كه   سوتي   قشنگي   بدهد                  نيشم شده  باز  يك   وجب مي خندم

در مجلس مايه دار  و خش تيپ  و  خفن                 گر جوك  شنوم  چه  با ادب مي خندم

گر   حرص   كنم  ز  كار  بي  مزه ي  او                    لب  مي گزم و چه با غضب مي خندم

                                        گر يار ببينم كه دگر هيچ نپرس

                                      فكم شده باز و با طرب مي خندم

**همچنين جناب شيخ پشم الدين تلخي عزيز نيز فرمودند:

از  گندي  كه  اينها  زده اند،  با  گريه                      با  احمد  و  افشين  و  رجب  ميخندم !
 
** و همچنین جناب آقای علیرضا رضایی عزیز(خرنامه) نیز فرمودند:
 
من  وقت  گرفتن  طلب  مي خندم !                           بر كار  تو  از  جلو  ،  عقب  مي خندم !