ازدواج!
حال من بپرسید و بعد از آن سخن آغاز به!چه بحث شیرینی.قصه دختری عزیز و ناز
مـــــادرم گـــفــت:چشـــم او آبی است هنــــرش بــهــــر زنـــدگـــی کــافـــی اسـت
قــــد او یــــکـــــصد و نــــــــــود بــــاشــد هیــــــکلـــــش هــــم هــــزار و صـــد بــاشد
پـــــدرش صــــاحــــب زمـــیـــن بــاشــد تـــــاجـــــــر ســــــرزمــــیــــن چـــیـــن باشد
او بـــــــرایـــت گـــذاشــــتــــه شــرطــی کــه شـــوی چــــون خـــودش فشـن . قرتی
ســــــکـــه مـــی خــواهد او هزار و فلان کیـــــف و کــفــــش و لــبـــاس هــای گــــران
گــفتــــمــش: مـــادرم . گـــلم . عـــمرم صبـــــر کـــــن لـــحـــظـه ای عـــزیـــــز دلــــم
مـــــن نــــخــواهـــم زن و پـــدر زن خوب بیــــش از اینــــها به مـــن نــــزن تــو چـــوب
چشـــــم آبــــی دگـــر نــمـــی خــواهـم زن بــــاربـــــی دگـــــر نـــمــــی خـــــواهــــم
نـــــه فـــشــــن مــــی شــوم و نه قرتی نـــپـــــــذیـــــرم ز ســــــوی او شـــــرطـــــی
این وبلاگ به هیچ گروهی وابسته نیست.