خستــه آمدم از در . مادرم صدایــم کرد          با سـلام و با صدقــه جــان خود فدایـــم کرد

حال من بپرسید و بعد از آن سخن آغاز          به!چه بحث شیرینی.قصه دختری عزیز و ناز

مـــــادرم گـــفــت:چشـــم او آبی است          هنــــرش بــهــــر زنـــدگـــی کــافـــی اسـت

قــــد او یــــکـــــصد و نــــــــــود بــــاشــد          هیــــــکلـــــش هــــم هــــزار و صـــد بــاشد

پـــــدرش صــــاحــــب زمـــیـــن بــاشــد          تـــــاجـــــــر ســــــرزمــــیــــن چـــیـــن باشد

او بـــــــرایـــت گـــذاشــــتــــه شــرطــی          کــه شـــوی چــــون خـــودش فشـن . قرتی

ســــــکـــه مـــی خــواهد او هزار و فلان          کیـــــف و کــفــــش و لــبـــاس هــای گــــران

گــفتــــمــش: مـــادرم . گـــلم . عـــمرم          صبـــــر کـــــن لـــحـــظـه ای عـــزیـــــز دلــــم

مـــــن نــــخــواهـــم زن و پـــدر زن خوب          بیــــش از اینــــها به مـــن نــــزن تــو چـــوب

چشـــــم آبــــی دگـــر نــمـــی خــواهـم          زن بــــاربـــــی دگـــــر نـــمــــی خـــــواهــــم

نـــــه فـــشــــن مــــی شــوم و نه قرتی          نـــپـــــــذیـــــرم ز ســــــوی او شـــــرطـــــی